Het is zover; mijn eerste werkdag aangebroken! Het voelt heel feestelijk. Een terrein vol met collega's en cliënten, in de natuur. Dat was vroeger in Amsterdam, ook met gras en een rivier, echt top. Maar later in de bossen van Noord - Limburg liep het iets anders. De mensen die daar woonden waren opvliegender van … Meer lezen over 182. De dag

Het was een overdosis gezondheid, vorig jaar, zo met die macrobiotische scholing die ik onderging. En dat (ook nog eens gekoppeld aan mijn sportiviteit in die tijd) lanceerde een lange periode van laat de touwtjes maar vieren. Ging heel goed, het lekkerst nog op de bank, Met bokkepootjes, bitterkoekjes en borreltjes ook. Zo kon ik … Meer lezen over 181. Herintreden

Ik ga de wijde wereld weer eens in als we zondag een markt doen. Ook staat er een afspraak voor een sollicitatiegesprek. Door die twee zaken moet ik mijn joggingbroek uit. Wat ik daarna aan zal trekken blijft steeds een grote vraag. In ieder geval moet ik make-up op gaan doen, dat weet ik zeker. … Meer lezen over 180. Wijde wereld

Tegenwoordig volgen we Finse series op netflix. Detectives. Het is zwart-wit televisie, met hier en daar een geel gestuct huis. Kleding komt in zwart, wit en grijs. Buiten steekt de sneeuw af tegen een donkere lucht. Het wordt pas gezellig warm als ze praten gaan. Ze spreken hier, overwacht, de Zuid Afrikaanse klik-taal. Als het … Meer lezen over 179. Finland en Portugal

Geheel gestressed en ruziënd arriveerden we te laat bij het dierenziekenhuis. Van de kattenkoffertjes konden we de tralies niet vinden. Dus we moesten de poezen door de stad de praktijk in dragen, ware het niet dat we die bakjes toch nog konden lenen. Til en ik hadden door deze reis bij binnenkomst beiden zo'n hartslag … Meer lezen over 178. De professor

De maandag brachten we zwervend door. In Amersfoort, het midden van het land, we konden niet ver afdwalen. Mijn vader reed ons rond van garage naar dealer. Bij een goudkleurig gebeuren (aërodynamisch als een biljartbal, maar dat hadden ze allemaal, toch was het wel een auto) bleven we treuzelen. Ook omdat mijn vader een prater … Meer lezen over 177. Goud

Het is weer weekend en Til en ik struinen garages af. Het valt niet mee om niets te kopen. Dat hebben we ons zelf op moeten leggen: eerst een nachtje slapen. We zijn al met moeite weggerend bij een verroestte kia pikanto. Nu willen we een daihatsu sirion. Waarom? Hij gaat nooit stuk, dus ze … Meer lezen over 176. Het rijdt

Auto's staan er natuurlijk om bekend, dat ze geld kosten, in aanschaf, onderhoud. Maar als je voor het genot van lekker spenden gaat, kun je je misschien nog beter richten op díeren. En dan gaat het nog niet eens om zoiets exorbitants als een beugel voor het gebit van je paard. Nee, ik heb het … Meer lezen over 175. Auto- en dierenbranche

We moesten bellen, de garage, voordat we zouden arriveren. Maar dat durfden we niet goed. We waren bang dat ze dan gevlogen zouden zijn. Nee, we gingen voor de verrassing. Tot in de puntjes zijn we voorbereid en zenuwachtig. We pikken mijn broer op. Met twee auto's stuiven we het terrein op, stappen snel uit, … Meer lezen over 174. Daar gingen we.