Nu we weer thuis zijn, denken we er niet aan de camper te verlaten. De zon zoekt een weg de open schuifdeur door. Aan de slag. Het bed wordt verschoond, ramen gezeemd, schoongemaakt. Een schoon bed moet uitgeprobeerd: Terwijl zij het werk doen, zitten Til en ik na te genieten. Over dat we zoveel beleefd … Meer lezen over 192. Afterparty

We rijden 500 meter verder (zie blog 190), naar onze vaste overnachtingsplaats bij mijn vaders huis. In de ochtend douchen we daar, nemen koffie en nieuwtjes door. Dan vullen we een thermoskop met baileys en zijn we klaar voor de volgende trip: roundabout Ommen. Tillie gaat in juni een sponsorloop wandelen van 40 kilometer, in … Meer lezen over 191. Nature

We zijn heus wel even thuis geweest. Heerlijk een paar uurtjes en dan kriebelt het al weer. Eerst nog naar April en Janus. Als ik op de boerderij kom waar zij wonen, loop ik om te beginnen door een lange stal met lege paardenboxen (alles dartelt, graast of slaapt in de omliggende weilanden). Er is … Meer lezen over 190. All in the family

Om half zeven gaat de wekker in de camper. Changes of plans. Tillie moet plots in de ochtend aan de andere kant van de provincie werken. Ze saltoot over mij en de katten heen het bed uit, door de badkamer, keuken, woonkamer en het kantoor heen, hups zo het gaspedaal op. De file vooruit, en … Meer lezen over 189. Denemarken

Nu de lente zich wat terugtrekt, in de nacht tenminste, gaan we hier en daar op weg. We staan bij een monumentaal politie-bureau geparkeerd, diagonaal, alsof we grote haast hadden bij het boeven vangen. Maar zo staan we eigenlijk altijd, omdat we het niet goed recht kunnen. De dieren en ik hangen in de bus, … Meer lezen over 188. Nieuwe plannen

Op het grote terras, in de polder, aan de waal, is het lente. We kunnen zonder jas, om zeven uur nog. Het terras is gevuld. Als ik opkijk van mijn bananenbrood, zie ik de snuiten van dertigers, naar elkaar toegebogen, kwetterend, met een zachte g. Ik kijk wat om mij heen, families, buurtbewoners. Het gaat … Meer lezen over 187. Lente-taferelen

Het is heel erg tijd om op de fiets te stappen, moe te worden en kracht te voelen. Op de mountainbike. Nieuwe kronkelpaadjes volgen, in plaats van de bekende bochten in mijn brein polijsten. Die zijn namelijk nogal gericht op zelf-afbraak. Ja, we zijn er misschien allemaal best bedreven in toch, gek is dat hè, … Meer lezen over 186. Bekende afslag

De caroussel draait vlot haar wonderlijke rondjes. Al heel wat dagen ben ik bijvoorbeeld op mijn werk geweeest. Waar ik Mientje in haar rolstoel voortduw, over eindeloos rustige terreinweggetjes, en ik daar was laatst een meisje loos zing. Zo door mijn leven heen moet ik van mijn gezelschap meestal snel stoppen als ik zing, maar … Meer lezen over 185. Leven

Aan het einde van mijn tunnels bestaat het licht uit taart, met natuurlijk Mathilda's prachtige glimlach. We hebben vandaag een route uitgeprobeerd. Zodat we over een paar weken met een groep een oude taartentocht kunnen rijden. Voor de lesbische medemens, of beter gezegd de lhbtqi-groep. En dan alleen zonder de h geloof ik. Maar dat … Meer lezen over 184. Bikes & dykes

Het mooie van die lelijke verkiezingsuitslag is dat Tillie nu emigreren wil, het land ontvluchten. Ze loopt deze zomer in Groningen al een hele nacht door om geld te verzamelen voor vluchtelingen. Dan kunnen we van daaruit gelijk verder, de oversteek naar Schiermonnikoog maken, waar het racisme lekker veel tegenwicht krijgt. Als we toch bezig … Meer lezen over 183. Trauma