We komen Nederland nog niet uit, Friesland zelfs niet eens. Toen we de grens naderden werden we teruggestuurd door een aantal jonge stieren: Niet moeilijk te raden wie hier wel langs durfde en wie niet. Tillie was al half voorbij, ze zou het redden, toen de dieren ons begonnen te volgen. "Weg" dacht ik. "Niet … Meer lezen over 341. Noorden

Kinderen halen, uitpakken, kleding wassen, inpakken, kinderen brengen. Zo loopt het weekend, rent 't eigenlijk snel voorbij; we zitten zo al weer in de camper. De kinderen een feestperiode tegemoet waar ze veel zin in hebben en wij een jong-bejaardencampertrip, met zijn 3-en nu: onvoorstelbaar dat Lucius er niet meer bij is 😢.. Onze camperjongen … Meer lezen over 340. Een nieuwe hoek

Er zijn 6 camperplekken en een zee van ruimte, geen zwermen van wat dan ook. Je zou kunnen denken saai, en Tillie denkt dat ook, maar we boeken toch bij, totdat we ons eerste kind van kamp gaan halen. Voor de katten de beste omgeving, voor Lucius een welkome rust met buitenleven. We hebben het … Meer lezen over 339. Vergezicht

Zo zijn we van start gegaan. Eigenlijk gewoonweg van 0 tot 100 % vakantie ineens, voortvarend. Op de heenweg van 15 minuten was het er al: "Zal de accu ontploffen? De gasfles lekken? Ik zag de bijl weer voor de aankomende nachten. En Luus, gaat ie 't redden op vakantie? Remt die vrachtwagen wel op … Meer lezen over 338. Voortvarend

We hebben al een jaar jaar of meer een nieuwe camper, en vandaag wijden we 'm pas in. Nog ongepimpt hebben we alles er ingepompt, vanavond. Koffie, water, onze dieren. Naar onze vaste plek, nou ja die van vroeger dan. En nu, om kwart over 10, zijn we ingericht. Gelukkig moet ik wel bloggen omdat … Meer lezen over 337.  Weer

We bespraken bij het wakker worden de situatie, van Ricky. Hij at weinig, drinken gebeurde ook niet veel en hij viel steeds om. Hij was al zo'n anderhalf jaar blind, doof en dement, hij spookte 's nachts en liep en liep maar door overdag. Nu was hij stilgevallen,  mager, vallend, willen opstaan maar niet kunnen. … Meer lezen over 336. Into my arms

Onze jaarlijkse 6 daagse vakantie met 5, zonder kinderen, is weer begonnen. Met een stokoude Ricky Mountain kunnen we geen achtbanen in, gelukkig, maar kunnen we na alle kindermaanden nog wel met wat anders komen? Na het afleveren van de kinderen op hun scoutingkamp, rijden we al snel langs een baaitje waar we in duiken. … Meer lezen over 335.  Weer een jaar

Hoewel we naar het oosten willen na het wegrijden uit Amersfoort, worden we door onweer naar het westen gedreven. We kennen het nauwelijks: de dorpjes aan het IJsselmeer in Noord-Holland. Medemblik, Twisk. Juist hier waren voor Nederlandse begrippen veel vrije camperplaatsen. Zonder stroom of water. Zoals deze hier in Medemblik, bij kasteel Radboud. Binnen En … Meer lezen over 334. Allerlei vogels

We waren in Amersfoort, naast het bosbad. Hier zwom ik de zomers van mijn jeugd. En nu dan. Baantjes trekkend en cirkelend om het bad op de mountainbike. Tillie had in de ook aanwezige bosvijver willen zwemmen ook al was die nog, post-ek, oranje. De vijver van de serie Oogappels, waar Merel naakt een baantje … Meer lezen over 333. De eerste dagen en wat dat met zich meebrengt

De wereld is weer anders. * de kinderen op kamp * de camper een andere kleur, ook van buiten * (nou, de groene bleek lek, lang verhaal kort) Achterin een stapelbed voor de kinderen voorin dat van ons. We moeten eerst de tafel  naar beneden brengen, van alles omdraaien, maar dan: Al vroeg slapen Salles … Meer lezen over 332. Turning Tables