Hoe liep het nu af, in het kort: Tillie tourde het land door, met de nieuwe camper. Lekker rustig op de zondag, in de hele vroegte. Van Zeeland naar Harderwijk. Daar haalde zij de kinderen op van kamp, om 10 uur in de ochtend. Snel die camper thuis geparkeerd en daarna stapten ze samen in … Meer lezen over 331. Tour

De camper sliep in de bosrand om ons wijkje heen. De winter door, de lente in, verscholen onder takken. Na 9 maanden niet langer dan een schooldag zonder kinderen, zijn zij beiden nu een weekend op kamp. Dus we beginnen aan de camper te trekken en te duwen en te sponzen. Hup lieverd, we gaan … Meer lezen over 330. Oud en nieuw

In de ochtend reden we vast naar Amsterdam. We konden de spoedkliniek niet bellen, onbereikbaar voor updates; zij zouden ons bellen. Dus dachten we naar de geitenboerderij in het Amsterdamse bos te gaan met de kinderen. Als we dan gebeld werden waren we al in de buurt. We reden nu gewoon 100. Til dacht dat … Meer lezen over 329. Thuis

15 jaar wordt Ricky, op de 11e van de 11e. Hij is de gemiddelde boomer-leeftijd toch zeker gepasseerd. Dat merk je ook wel. Zo treffen we hem regelmatig aan met zijn neus in een hoek van de kamer, wachtend tot wij een niet bestaande deur voor hem openen goochelen. Ik snap zijn verwachtingen ook wel; … Meer lezen over 328. Ricky is jarig

In een camper beleef je veel. Nu bijvoorbeeld zijn we zowel in België als in Nederland, gewoon op 1 moment, helemaal in het nu. We hebben sowieso al heel wat werelden voorbij zien komen in de 2 etmalen dat Tillie gas geeft. Meest vanaf de front seats. We hebben werkelijk geluk gehad met de plekken. … Meer lezen over 327. Gay

Natuurlijk tikt het klokje chiller op het park dan het thuis nu tikken kan: Maar toch nergens so tjil als: in het meest thuise huis. De één styled die bus. De ander haar nagels; die chilt nu heel stil. Dan hebben we natuurlijk nog de allerchillste Til. Die drukt op het gas straks, de tank … Meer lezen over 326. Chillen

Pasen hebben we niet met Bollo gevierd. Op goede vrijdag vertrokken we naar huis. Toen Jezus opstond op zondag (haalde de jongste onze opvoeding naar boven), doopten wij onszelf de zee in, de bijbelverhalen zo wel door elkaar halend. Maar dat pasen een nieuw begin inluidt is ons goed bekend. En dat werd onderstreept op … Meer lezen over 325. Inkeer

Normaal hadden we onze spullen al gepakt. Als het nieuwe eraf was en groener het gras. De zee, daar wilden we nog aan wonen bijvoorbeeld. Of in Portugal. En wie weet misschien voor altijd in de camper. Een tiny huis kon ook. Eigenlijk voelde dat al zo, ons huis, klein, nu met ons vijven. Maar … Meer lezen over 324. Gras

Een paar jaar voor mijn oude moedertje onherroepelijk dement bevonden werd (ze kon namelijk geen klok meer tekenen, en dan hang je) belandde zij ook in een MRI-scanner. Ze was gevallen met haar rollator. Bloed was er wel te zien, buiten haar hersenen, maar verder, zei de arts, dat er van dementie geen tekenen waren. … Meer lezen over 323. Results

De 454 dagen die ik op de wachtlijst doorgebracht had, waren omgevlogen. De brief van het Edese ziekenhuis, reuk- en smaakafdeling, kondigde een scala van genuanceerde proeverijen en een ambiance-geuren ervaring aan, de wachtlijst was er niet voor niets. Het dessert: een MRI-scan. Gelukkig kon je bellen met vragen. Ook wanneer je claustrofobisch van aard … Meer lezen over 322. Je weet maar nooit