Het zat nog niet in mijn systeem, het mondkapje, dus ik had al één been de trein in gezet. Feitelijk kon ik nog terug, maar ik dacht: ik rommel wel wat in mijn tas. Echt veel opties leverde dat niet op. Ik had een kassa-bon in mijn portemonnee, van 108 euro boodschappen, lekker lang formaat. … Meer lezen over 281. Bon voyage

Het liefst zou ik professioneel mountainbiker worden, in de snelheidsklasse van 10-11 per uur, max. Die banen zijn dun bezaaid, maar soms gebeurt er iets exceptioneels. In mijn mailbox verscheen een bericht dat er weer langzaam opgestart wordt, zo in dit corona-dal en of we de draad weer op zouden pakken met een gesprekje. Ik … Meer lezen over 280. Nieuwtjes

Til en ik worstelen. Niet Japans hoor of tegen elkaar. Maar in ons zelf, simultaan. In ons hoofd hebben we de opvoeding van ons pleegkind al gretig uitgekristalliseerd: hoe we structuur brengen in een dag en veiligheid, buitenleven, vals zingen en camperen gaan bieden. Daarbij richten we een kinderkamer in, maken lijsten met wat we … Meer lezen over 279. Worstelen

Het liep de spuigaten uit. Terwijl we ontzettend mooi in Friesland bij een klein haventje aan het ijsselmeer de camper stalden, vakantie vierden, begonnen de katjes een verzameling. Hobby's zijn toe te juichen wanneer het niet om teken gaat. Een heel album vol. In Sneek konden we antibiotica scoren, op een zondag, voor mij. Omdat … Meer lezen over 278. Maison

Aan het eind van een camperdag ben ik blij dat ik de deur dichtschuiven kan, bekaf. De katten eindelijk binnen, als voldane kinderen na een dag aan zee vallen ze in slaap. Ik hoef niet meer op te letten: of ze een weg over steken, een camper in duiken, bij de buren meetafelen. Ik lees … Meer lezen over 277. Vakantie van vakantie

Als Tillie in haar camperbedje ligt, in een buurtschap dichtbij Zutphen, een regio die we best behoorlijk kennen, roept ze verrukt: "Kijk door het raam, het is of we aan zee staan (weiland), met palmbomen (scheve beuken)! Alleen het ruizen mis ik nog!" Tarquinius begint naast haar hoofd te snorren om de golven na te … Meer lezen over 276. Het is toch echt

Ergens boven Zwolle laten we onze trap voor de tweede keer drogen. De parkeerplaats bij een sportveld is groots en leeg en muisstil. Er wordt niet gesport dus ook niet geparkeerd. Behalve wij en een hymer, die met zijn grote ronde voorraam zicht biedt op een vrouw, een man en een tafel vol bierflesjes. Er … Meer lezen over 275. Hier en daar

Omdat we de trap gaan schilderen, moeten we de camper eerdaags wel weer intrekken. Of voor een kattenprint gaan, dat zal ik eerst nog eens met Til bepraten. Anders is er hier in de stad een campingkje waar je zelfvoorzienend verblijven mag in deze tijd. Alle dieren pakken we ook mee hoor. Dan kunnen ze … Meer lezen over 274. En toen

Ik ben nu ronduit fan van Rutte. Het gaat ook verder dan zijn uiterlijk. Hij wil geen pieken meer, geen hoge curve, maar een knotje, hij kan de boel zo goed binden. Daarom ben ik om. Een ommezwaai van hetzelfde kaliber is dat ik gedurende deze vijf corona-weken gezond gegeten en veel gesport heb. Geen … Meer lezen over 273. Omarmen

In deze corona-periode is het makkelijk te zien wie er een toupetje draagt. Op de tv dan, in het echt zie ik niet zo veel bekenden natuurlijk. Want ik luister goed naar de adviezen van Rutte, terwijl ik ondertussen de eventuele groei van zijn kapsel in de gaten houd. Wie er duidelijk geen pruik hebben … Meer lezen over 272. Warm op het hoofd