Met twee treden tegelijk is hij toen op weg gegaan. Elke dag een forse stap. De verbazing loopt mee en zomer blijft ongrijpbaar, ver. Het weerhoudt ons niet van slurpen, in samenzijn en feestjes vieren. Terwijl hij er helemaal niet op te wachten zit, zou je kunnen zeggen dat papa heel goed is in de … Meer lezen over 301. Finale

Een feestelijke uitnodiging valt de brievenbus binnen. Puppie-kopjes larderen de randen. Of we maar snel eens aankomen voor de vaccinatie. Ik prik een woensdagmiddag, dan is Til ook vrij, kan ze helpen tillen. We gaan, even snel de dieren-paspoorten nog. In de boekenkast. Nee. Administratie-laatjes, die niet meer open gaan zo vol, harder trekken, dan … Meer lezen over 300. Tussendoor

We doen net alsof het normaal is, ik bedoel we zijn aan het doorgaan. Aan de telefoon met pa neem ik de dag door. We weten dat hij moe is, geen trek en het koud heeft, dat wel. Hij klinkt echter even vertrouwd en blij van zin als altijd. Zijn interesse, kennis, warmte en gretigheid … Meer lezen over 299. Bel

Natuurlijk hebben we weer een nieuwe tafel gekocht, impulsief, van marktplaats. Het was ook al weer een paar maanden geleden. De net niet juiste van toen doen we de voortuin in, hij is van steen. En voor het eerst is de nieuwe dé tafel! Nu willen we onze harde houten schoolstoeltjes ook inruilen voor iets … Meer lezen over 298. Onverwacht

De noodopvang is dicht. Nu, zo aan tafel bezig met thuis-scholing, voel ik me op en top pleegmoeder. Hier heb ik andere ouders steeds over horen praten en nu mag ik dan zelf een mapje met taken openen! Ik vind het gewoon gezellig. Ruby is hier in opperste concentratie met de eerste opdracht bezig, fijn … Meer lezen over 297. Licht

Terwijl ik de derde kerstdag, nog net op tijd, een stalletje bezocht, waar Janus rillend van de kou had aangeklopt en blijven mocht, mits April hem vergezelde om hem tot rust te manen, werd er thuis geklust. Met antiek gereedschap, waardoor geduld vereist was. Daarom heette het klusbedrijf van de twee dames ook "De trage … Meer lezen over 296. Slow-fox

Als ik op zondagmiddag Woezel & Snip zit te kijken, op de bank, in een hut van dekentjes met gelukkig een gaatjesmotief, zoek ik mijn mobieltje. Ik krijg een heerlijke inval, dik verdiend ook: ik ga Thais bestellen! Morgen is het immers maandag, dan ga ik gewoon misschien weer schijf van vijfen. Curry in kokos … Meer lezen over 295. Zondagmiddag

We fietsen 10 kilometer heen, voor de bio-dynamische boodschappen, ja je hebt een hobby of niet. En Ruby is boos, omdat ze bij Tillie achterop zit en niet op haar eigen fiets met ratels. Elke keer als ze mij in het vizier krijgt, trappend, raakt ze weer geïrriteerd, terwijl ik wel mijn ratels er expres … Meer lezen over 294. Vervoer

Het is bijna een jaar verder, en een feestje waard. Zo leuk is ons nieuwe huis, in de sprookjesbuurt met fijne buren overal om ons heen. Als ik de poedersuiker uit de camper haal voor op de pannenkoeken moet ik een paar minuten lopen door onze wijk. De gekleurde bladeren in samenspel met de lichtjes … Meer lezen over 293. Gedragen

Het was hoogtijd, voor de zee. Rap omlaag voor Ruby. We pakten thuis eerst alles in, dat maakte eigenlijk geen verschil zo met drie. Alleen dan de konijnenknuffel en een hertje extra. Na het eten ging Ruby aan de backgammon terwijl Til zich door een prentenboek worstelde, of andersom, die zonnetjes maken het niet makkelijker. … Meer lezen over 292. Mee