301. Finale

Met twee treden tegelijk is hij toen op weg gegaan. Elke dag een forse stap. De verbazing loopt mee en zomer blijft ongrijpbaar, ver. Het weerhoudt ons niet van slurpen, in samenzijn en feestjes vieren.

Terwijl hij er helemaal niet op te wachten zit, zou je kunnen zeggen dat papa heel goed is in de kunst van het sterven.

Hoe doe je dat dan? Hij zegt: “Ik laat mijn tranen gaan.” Wanneer we binnenstappen, omhelzen en bij het weggaan nog een keer.

“Slaap je wel een beetje pa?” “Ja,” zegt hij, “heel goed. Teveel wil ik er niet mee bezig zijn. Ik schuif het opzij, dat wil ik ook, dat vind ik fijn”

Zijn wensen klein, vooral de zon en samenzijn. En steeds maar weer en nog een keer, muziek en door, een feestje nog. En tussendoor het juiste woord: vergeet het niet, hij heeft ons lief.

En als het dan niet langer gaat, dan gaat hij wel, dus ook heel snel. Hij geeft zich aan de golven mee, van moe, t’is goed en hupsakee. Hij ademt nog een halve dag, op en neer, dag papa dag, het ga je goed en dankjewel!

Dus huil vooral, verdrink dan niet, Zoek de zon, zoek mensen op. Geef liefde, geef je, aan de golven. Met jouw kunst van sterven papa kan ik zo het leven door.

Hij laat ons vooreerst nog niet alleen achter. Pa heeft een drietal voor ons uitgekozen: een pastoor, een gezellige regenboog-uitvaartleider en een spiritueel begeidster. De laatste loopt al een maandje met pa en ons mee. Na zijn dood staan ze alledrie op de stoep. We verzamelen ons elke dag in zijn huis, van vroeg tot laat. Bij papa die op zijn eigen bed ligt. Wat volgt is een drukke, warme week van samen. Van zijn laatste feestje bouwen. Het drietal leidt ons integer de week door. Ook als de luchtverfrisser met komkommerlucht op papa’s kamer omvalt en ons zo de adem blijft benemen. En ook als er een symboliek-breuk aan te komen zit als onze kunstenaar-bloemist het heeft over strengen doorknippen en onze spiritueel begeleidster juist ook na de dood wil verbinden. Alles samen maakt ons o zo dankbaar, net als voor de laatste maanden, voor zijn hele leven, zijn zijn. Vergezeld van grote trots op mijn familie, hoe we het samen doen.

8 gedachtes over “301. Finale

  1. Ach lieve mensen, wat kun je zeggen over zo,n mooi “In memoriam” dan gecondoleerd!
    Wat moet dat een heerlijk mens geweest zijn
    Die pa van jullie! Een voorbeeld,die intens van jullie heeft gehouden!
    Moed en kracht wensen we jullie toe.
    We gaan zo naar de kerk. Zullen voor jullie bidden!

    Geliked door 1 persoon

  2. Lieve Marion,

    Gecondoleerd met het overlijden van je vader! Wat is het snel gegaan…. Je blog is prachtig, wat schrijf je toch mooi!! En zelfs nu zit er een vleugje humor in, dat had je vader vast prachtig gevonden. Zal na deze drukke tijd wennen zijn….zo gek als iemand er ineens niet meer is..

    Ik wens jou en Tillie heel veel kracht en sterkte toe! En wat fijn dat de kleine meid er is, dat geeft vast afleiding en steun..

    dikke knuffel van mij! liefs Mieke

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s