We zaten al vast toen we Eindhoven uitreden, een poortje, de bocht niet goed aangesneden. Rakelings lukte het. Verder, naar het buitenland. België was snel bereikt. Antwerpen, Brussel tot Geraardsbergen, waar we slapen wilden. We bogen van de weg af, via een paadje dat tussen bomen meanderde en op een bruggetje uitkwam. Smal, en we … Meer lezen over 130. Je weet het niet.
Auteur: wellaway
129. Ja hoor, daar gaan we dan, eindelijk echt!
Na de piepende rem, is het alleen nog een verroeste versnellingsbak. Een peuleschil voor onze garage-vrienden. Til rijdt de bus terug naar huis. Ik maak schoon en sleep de spullen binnen. Even slapen nog, koffie, dieren mee, en gas geven. "Nee, rustig aan Til! Alles is net nieuw." Ik heb er een argument bij. Langs … Meer lezen over 129. Ja hoor, daar gaan we dan, eindelijk echt!
128. In afwachting.
We zijn al lang gescheiden van ons campertje. Meestentijds staat hij op de brug, in een prettige garage. Bij ons op de oprit heeft een klus-auto van mijn schoonzus en broer gestaan, met een dicht open dak. We hebben er genietend in gereden. Vanwege het optrekken en het zoeven. Toch fiets ik blij naar de … Meer lezen over 128. In afwachting.
127. Gooi maar vol
Het breidt zich uit. Mijn lijf zelf. En het breidt dus uit naar de lijven van mijn dieren. Alsof we samen één lijf zijn, alle zielen dezelfde gedachten: eten, eten, eten. Mijn twee pony's schommelen hun reusachtige buiken zuchtend het bos door; ze hebben meer beweging nodig. Voordat ze op gang zijn gekomen hebben Tillie … Meer lezen over 127. Gooi maar vol
126. Safe
Als ik de supermarkt in mijn dorp uitloop en mijn fietstas vul met boodschappen en hond, overkomt me iets heel moois. Een dorpsgenote, lang, modieus, met zonnebril, snelt op mij af en wil zien hoe Ricky in de fietstas zit. Schattiger kan ook niet, met een pootje naar buiten bungelend, zijn donkere ogen diep en … Meer lezen over 126. Safe
125. APK
Zoals gezegd slinken de lijstjes, hard. De drinkwaterkraan is gisteren met iets chemisch gespoeld (sorry Urgenda, ik ben heel gelukkig met jullie overwinning op de staat, er moet zo ontzettend iets veranderen, en ik dus ook), we willen nog glas-in-lood stickers op de voorruit, andere stickers hebben we al kunnen plakken: Maar het hart van … Meer lezen over 125. APK
124. Etmaaltje
De zon komt door de donkere camperruiten. Uit bed rollen we achter het stuur, een veel te groene banaan als ontbijt in de hand. We willen naar het strand. Binnendoor, langs huizen met veranda's, naar de gele vlakte, blauwe lucht en golven. Het lijkt of Ricky aan een anti-depressiva-infuus gekoppeld is; kapselstress vergeten, racet hij … Meer lezen over 124. Etmaaltje
123. Idylle
Na het werk gaan we onderweg, het is nog ochtend, het mooie weer op komst, strand. Ricky moet nog aangepast. Zijn haren komen tot de grond, en alle kappers in de regio zitten tot kerst vol. Dat is niet gek, want in deze contreien wordt er aan een hondje nauwelijks geknipt. Bijpunten en föhnen, that's … Meer lezen over 123. Idylle
122. 🌄
We lijken wel nestelende vogeltjes in het voorjaar. Onvermoeibaar wordt er van alles naar binnen gesleept en opgehangen. Eksters zijn we, hoe het glittert en schittert. Dus niet op stap. We houden de bus lekker strak en opgeruimd, een museum-bus, zoveel te zien ondertussen. De vloer is af, een plank geïnstalleerd, gordijnroetjes worden op gehangen. … Meer lezen over 122. 🌄
121. Rust
Na de nacht in het bos volgt een kopje koffie aan de rivier. En verder niets, ja 350 kilometer naar huis, plus dan nog de vaste extra kilometers wegens een stoornis in de communicatie met de tomtom. "Geeft niks, hoort erbij", smoren we verwijten in de kiem. Onze communicatie verdient ondertussen een diploma. Net als … Meer lezen over 121. Rust