228. Long ago

Als je niet te snel kijkt kun je het op de foto al zien toch. Hoef ik er niet te veel over te vertellen. Of hieronder, check de omvang van mijn wangen:

Jaja, het is me een proces. De uitkomst weet ik al, houd ik stil, ik ga natuurlijk niet meer opscheppen.

Is er verder dan niets nieuws? Ja, vandaag is er gedoe over burka’s. En ik weet niet waarom wij als mensen anderen gewoon niet laten kunnen.

Al zou je van een oude burka wel heel veel oogkleppen kunnen fabriceren. En die dan uitdelen aan de mannen, en de lesbo’s, in ons land. Zo zijn vrouwen ook beschermd toch, met minder stof.

Ik weet het niet. Mijn zus woonde vroeger in Tunesië, bij haar vriend. Wanneer ze alleen buiten stapte, liep een familielid achter haar aan, mee, ter bescherming. Voor een angstig iemand als ik ook wel fijn, zoiets. Altijd beschermd, bijgestaan in geval van gevaar. Gered. Ik zal Til eens polsen naar mogelijkheden.

Maar vooraleerst wordt het lekker weer heel mooi weer, en ga ik zwemmen in meertjes. Ook pakken we nog een markt mee. Dat alles geeft een blij, ja gelukkig gevoel. Het kan natuurlijk ook door de hernieuwde suikertoevoer komen, die gemoedstoestand. Maar wel ben ik echt dankbaar voor de mooie en diverse mensen hier op onze wereld.

4 gedachtes over “228. Long ago

  1. Ik ben de uitdaging aangegaan en heb vooral niet te snel de foto’s bekeken 😂.

    Ik zag heel veel geruststellende dingen:
    1. Zooi op tafel
    2. Huisdier en eten tegelijk op tafel
    3. Aardappelreepjes in een alternatiev, übergezond, macrobiotischachtig levensideaal.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s