41. Utrecht

Voor en meisje uit een dorpje (nu ja, een middelbare vrouw in een woonwijk) bezoek ik de big city’s van ons land aan de lopende band. Den Haag valt wat weg, maar Sneek staat op het nabije menu, als eerste camperplaats. Nu gister Utrecht.

Weer een treinreis. Maar hoe graag ik ook wil eten, het wil gewoon niet. Ik zit vol. Van de afgelopen weken eten en stilzitten. Met B. spreek ik altijd af in Utrecht. We ploffen dichtbij het perron een leuk tentje in (HEMA), en zitten vijf uur stil. Mensen naast ons komen, gaan en verschijnen soms weer terug. En wij zitten maar, vangen de wereld in woorden.

Maar nu voelt B. zich een beetje verplicht; er moet immers gezweet worden, in het kader van mijn blog. We gaan winkelen. Dat loopt toch goed af: de inkopen vergeten bij een barretje (HEMA). Dat noopt ons tot heen en weer rennen door Utrecht. Mijn conditie is ditmaal al verslechterd (zie blog 40.), eigen schuld dikke buik.

Ik voel me helemaal niet slecht, zo met het weelderige leven van suiker en onsportiviteit. Slapen gaat goed, beter zelfs, klein pijntjes zijn verdwenen. In plaats van mijn intuïtie te volgen, mijn wijze zelf, ben ik eigenwijs: ik wil toch gezond gaan leven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s