Zo zijn we van start gegaan. Eigenlijk gewoonweg van 0 tot 100 % vakantie ineens, voortvarend. Op de heenweg van 15 minuten was het er al: “Zal de accu ontploffen? De gasfles lekken? Ik zag de bijl weer voor de aankomende nachten. En Luus, gaat ie ’t redden op vakantie? Remt die vrachtwagen wel op tijd?”                      Nou ja, gelijk helemaal in het nu dus. Mijn angsten een portaal naar mindful overgave, geweldig, vakantie.

Er was zon, en water.

En Luus die er als vanouds op uittrekt, maar erg weinig eet.. We staan op een rustige camping met ruimte, een sauna en een mountainbikeroute. Deze keer bezitten we, per ongeluk, een sjieke camper:

Visgraatvloer

en een barista compartiment. Daarbij hoort Tillie, die in de ochtend eerst een uur gefietst heeft, de bewoonde wereld in, omdat we de lucifers samen met de oude camper verkocht hadden en nu helemaal geen koffie konden maken. Eigenlijk hebben we vooral tot alleen een camper vanwege de koffie in de ochtend, die we zittend op de treeplank opdrinken. Mijn voortvarende vrouw heeft ons zo echt onherroepelijk de vakantie in gekatapulteerd.

.