We hebben al een jaar jaar of meer een nieuwe camper, en vandaag wijden we ‘m pas in. Nog ongepimpt hebben we alles er ingepompt, vanavond. Koffie, water, onze dieren. Naar onze vaste plek, nou ja die van vroeger dan.

En nu, om kwart over 10, zijn we ingericht. Gelukkig moet ik wel bloggen omdat dit de situatie is:

en Tarquinius ook eindelijk weer van een camper boven zijn hoofd wil genieten. Dus ik wacht. Til slaapt al en samen met deze

installeer ik me op de voorbank. Ook dit is een situatie, eigenlijk een nare; het lijkt hier wel een rouw- en trouwblog, alleen dan schrijf ik. Maar Lucius is ziek. Lymfoom zei de echoscopist, die er ooit bij Ricky gelukkig wel echt naast zat, een jaar of 5.  Nu, bij Lucius, is er chatgpt, waar ik zijn bloeduitslagen en echo’s doorheen gejast heb. Daar bleek dat het nog wat anders zijn kon: fip. Een behandeling daarvoor is niet zomaar voor elkaar te krijgen, staat nog in de kinderschoenen. Maar een zwarte markt is er wel. Dus daar zitten we nu op, Lucius en ik. Tillie weet er het fijne niet van, maar ze slaapt nu toch, dus ik kan het wel zeggen.

Dus Luus krijgt legaal corticosteroïden en zwart de fip medicatie. Tja, hoe zal het verder gaan. Voor nu is hij heel gelukkig op onze oude vaste plek.

De kinderen op scoutingkamp. Tarquinius nog onder de camper en de toekomst open.