314. Omdat het moet

Deze keer rijden we, na een ontbijt van weelderig dikke Duitse taarten met mandarijnenroom, een camping tegemoet. Alles voor Ruby, al waren we de kinder-cd’s (K3, Beertje Pipeloentje, Sprookjeswonderland) niet vergeten; we hadden ze ook niet ingepakt. En ook vakantie-invulboeken of snoepzakjes ontbraken. Gewoon saai.

Dus daar mocht wel een camping tegenover staan, met zwembad en speeltuin. Bio-dynamisch hoor, rietgezuiverd natuurbad met salamanders, maar een camping. Dat vermeden we meestal vanwege onze katten. Zij voelen zich overal thuis, maar zijn niet in elke tent welkom. De camping is in het bos, dus ook een teken-gevaar, wat met katjes voor explosies van die spinnen zorgen kan.

In Duitsland is de mondkap nog, en we moeten twee keer per week testen, ook bij aankomst, mits je niet volledig gevaccineerd bent of onder de 6 jaar. Dus eigenlijk alleen de dieren kregen dit keer een wattenstaafje in de snuit. Ze hadden het er wel voor over. Wat een paradijs van hoog en laag, bomenstroken, lieve buren, nergens teken.

2 gedachtes over “314. Omdat het moet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s